Neil Young "Marzenie hippisa"

Autoironiczna, dowcipna, inteligentna. Neil Young, rockman z krwi i kości  napisał swoją historię tak, że młodsi i starsi koledzy mogą mu pozazdrościć. Jest o muzyce, o narkotykach, o miłości i o prawdziwym życiu. O życiu, które przed twardymi facetami stawia takie wyzwania, że trzeba mocno stanąć na ziemi i wszystko przewartościować.

Gitarzysta, wokalista i kompozytor rockowy. Facet, który z muzyki uczynił swoje życie. Ale też nie zrezygnował z życia dla muzyki. Hippis, który od lat 60. aż do dziś wierny jest ideologii wolnego życia.

Pełno w tym opisie skrajności, ale i taki jest Neil Young; pełen sprzeczności; tak w muzyce, jak i w życiu. Czasem nostalgiczny i tkliwy, za chwilę ostry, bezkompromisowy.

O sobie, z rozbrajającą szczerością, pisze: "Kiedy przestałem palić zioło, odstawiłem także alkohol. Nigdy nie rzucałem picia i palenia jednocześnie.". I zaraz zapewnia, że uwielbia swoje życie z żoną i dziećmi.

Zapomnijmy więc na chwilę o muzyce (znajdziecie jej wystarczająco dużo w tej książce), a skupmy się na rodzinie. Bo to w tym kontekście poznamy Neila naprawdę. Jako faceta, który musi i potrafi dorosnąć do roli ojca dziecka, które wymaga specjalnej uwagi z uwagi na porażenie mózgowe. I nie robi z tego dramatu, choć - tego nie ukrywa - to dla rodziny rewolucja, wyzwanie; coś, co zmienia wszystkich na zawsze.

Muzyka jest najważniejsza, ale nie przesłania reszty świata. Neil kocha kolejki elektryczne. Kolekcjonuje je, śledzi nowości. To dla niego odskocznia, pasja, zabawa. Powrót do dzieciństwa. Sam jest dużym dzieckiem, które potrzebuje ciągłego zainteresowania, ale też ze swoimi dziećmi potrafi się doskonale porozumieć.

I wciąż ma wielką chęć na życie. Pewnie dlatego wyszła z tego świetna autobiografia; muzyka, faceta, ojca.

Neil Young "Marzenie hippisa", Pascal, 2013 r.

Simon Spence "Depeche Mode. Narodziny Ikony" , Rod Stewart "Rod. Autobiografia"

Dwie książki, dwie fascynujące historie wielkich muzycznych karier. Dwa przeciwległe bieguny - pod każdym względem: bo Roda Stewarta i zespół Depeche Mode rożni niemal wszystko. Podobnie jak te książki: "Depeche Mode. Narodziny Ikony" Simona Spence'a i "Rod. Autobiografia" autorstwa samego Roda Stewarta. Ale w obu tych książkach dostajemy kawał historii fantastycznej muzyki, która jest już legendą. I to je łączy.









"Rod. Autobiografia" to klasa sama w sobie. Błyskotliwa, zaskakująca, a przy świetnie napisana, czyta się jak najlepsza powieść. Atutem tej książki jest jej szczerość, dystans autora do siebie i kawał wiedzy o świecie rock and rolla. Rod Stewart podarował czytelnikom osobistą, momentami bardzo intymną historię, w której nie ma tematów tabu. Wyłania się z niej portret fajnego, zdolnego faceta, który nie jest ideałem, ale ze swojego talentu i pasji potrafi zrobić jak najlepszy użytek.

O swoich dzieciństwie; skromnym, ale szczęśliwym oraz najbliższych opowiada z wielkim ciepłem i sentymentem. Jakby czas się zatrzymał, a on wciąż był w rodzinnym domu. Widać, że to facet, który w sercu wciąż ma naście lat, mnóstwo szalonych pomysłów i wielki apetyt na życie.

A potem jest jak w hollywoodzkiej superprodukcji; wielka kariera i prawdziwie rockandrollowe życie z wielkimi wzlotami i upadkami. Muzyka jest tu oczywiście najważniejsza, ale nie mniej ważne jest tzw. zwykłe życie – choć ze zwyczajnością niewiele ma ono wspólnego. Rod opowiada o swoich miłościach, romansach, małżeństwach, zdradach. Jest też, oczywiście, o alkoholu i narkotykach. Ale także o rodzinie, dzieciach, przyjaźni. O świecie fantastycznej muzyki lat 70. i 80., który przeszedł już do legendy. Sporo tu emocji, mnóstwo osobistych refleksji. Fajnie, naturalnie, szczerze. Dostałam naprawdę więcej, niż oczekiwałam.

"Depeche Mode. Narodziny Ikony" Simona Spence'a to zupełnie inna historia, choćby dlatego, że to historia grupy, więc wiele tu odrębnych, bardzo niezależnych wątków. To historia kilku chłopaków, którzy chcieli grać, ale też zrobić coś ze swoim życiem.

To także historia miasta Basildon, miasta, które powstało po II wojnie światowej, by zapewnić bazę dla "londyńczyków", dla których w powojennym Londynie nie było zwyczajnie miejsca. To sztuczne miasto, które rządziło się swoimi prawami. Jednym z nim - jeśli nie najważniejszym - była ogromna potrzeba niezależności, autonomii, wolności. Czterech młodych chłopaków z Basildonu tę potrzebę manifestowało na swój sposób - ubraniem, fryzurą, językiem. Wreszcie muzyką.

To historia ich spektakularnych sukcesów, które objęły całą Europę i Amerykę, ale - tu paradoks - Wielką Brytanię pozostawiły na wiele lat niewzruszoną.  To także historia wielkich zmian i rozstań. Wielka dokumentalistyczna praca,  którą docenią fani zespołu. Mniej tu emocji, ale znacznie więcej faktów.

Simon Spence "Depeche Mode. Narodziny Ikony", Wydawnictwo Pascal, 2013 r.  
Rod Stewart "Rod. Autobiografia", Wydawnictwo Pascal, 2013 r.

Michele Primi "Klątwa rock and rolla"

To właściwie mini-leksykon muzyki rozrywkowej XX i XXI wieku. Tragiczna, przedwczesna, czy tajemnicza śmierć muzyków stała się punktem wyjściowym do pokazania ich dokonań i artystycznej drogi.

Muzyka, talent, sukces, kariera, używki, choroba, tajemnica, śmierć. To elementy, które powtarzają się w każdej  z tych historii. A jest ich w tej książce sporo - od tych najbardziej znanych i spektakularnych, jak Jima Morrisona, czy innych artystów z "klubu 27", jak Amy Winehouse, po te mniej znane, ale nie mniej tragiczne postacie, jak choćby Scotta Columbusa.

Myślą przewodnią "Klątwy rock and rolla" jest śmierć, ale tak naprawdę to książka o życiu w szalonym świecie rock and rolla. 63 historie muzyków przedstawione zostały w sposób chronologiczny, syntetyczny i informacyjny. Za to duży plus, gdyż skondensowana treść pozwala skupić się na istocie każdej z historii. Drugim atutem książki jest oprawa fotograficzna, która także daje nam wgląd w życie artystów.

A co mogę powiedzieć o tej książce poza recenzenzencką poprawnością? Może to, że dobrze poznać historię wyjątkowego Johna Belushie'go, który umarł w niewiadomych okolicznościach, czy Marvina Haye'a, którego zastrzelił jego ojciec?

Są w tej książce historie znane i obrosłe w legendę. Mniej i bardziej popularne. Znajdziecie w nich Janis Joplin, Johna Lennona, Kurta Cobain'a i Whitney Houston. I wielu, wielu innych, których nazwisk nie znacie lub nie pamiętacie. Znakomitych artystów, którzy przegrali z nałogiem, słabością, a czasem może fatum.

Te historie zostają w pamieci. Ta książka także, bo bardzo dobrze je sprzedała. Balans formy i treści - w sam raz. A emocje? W zależności od wrażliwości.

Michele Primi "Klątwa rock and rolla. Gwiazdy, które odeszły za wcześnie", Wydawnictwo G+J Książki, 2012 r.